Παρασκευή, 21 Απριλίου 2006

Περί Ξένων και Μή Εμπειριών


Ακούγοντας τις ιστορίες των άλλων, ιστορίες για παθήματα, πόνο, απογοήτευση, περιπλοκές, μαζί τους ζείς και εσύ τις εμπειρίες και πλουτίζεςι την αντίληψή σου.
Αυτή η παθητική εξέλιξη έχει δύο μειονεκτήματα:

α) Οι εμπειρίες αυτές ποτέ δεν θα γίνουν δικές σου. Είναι ξένες και "από δεύτερο χέρι"

β) Μένεις στάσιμος και ενώ παραδέχεσαι πως εμπλουτίζεις και εξελίσσεις την αντίληψή σου, η εξέλιξη αυτή είναι παθητική


Αν η ζωή είναι ένα τρένο και οι εμπειρίες οι διάφορες στάσεις της διαδρομής, γιατί, σκέφτεσαι ώ αφελή, να κατέβεις και να διακυνδυνέψεις το πότε και το άν θα ξαναέρθει τρένο;

Κυριακή, 2 Απριλίου 2006

Πρόβατα


Με θολά μάτια, αυτή η γενιά ατενίζει το αύριο.
Φορώντας παρωπίδες, τα νεο-ελληνικά προβατάκια
ακολουθούν τη φωλη αυτού που φωνάζει πρώτος
"γκαντεμιά, γκίνια, ατυχία", μες τη μιζέρια τους πνιγμένοι.
Ακόμα και για τα στοιχεία της φύσης
για της συμφορές της βροχής και του χιονιά
φταίνε άνθρωποι, ποτέ όμως οι ίδιοι.

Αυτή η κοινωνία είναι σαθρή, τόσο ίδιο σαθρή όσο ήταν την ημέρα που δημιουργήθηκε.
Αν διαμαρτυρηθείς ή αν συμφωνήσεις αυτομάτως παρατάσσεσαι!
Δεν υπάρχει σωτηρία για κάποιους. Και στη τελική γιατί πρέπει να πάρχει σωτηρία;
Γιατί πρέπει να ελπίζουμε; Ποιός τόλμησε να κατασκευάσει μύθους που εμπνέουν ελπίδα και δεν τον τιμωρήσαμε; Ποιός δε μίλησε για αλλαγή και δεν στέφθηκε βασιλιάς;

Βασιλιάς των Κλεφτών
Ήμερων και ανήμερων Ζώων
Ποιά η διαφορά;
Ο λήσταρχος παίρνει τη μερίδα του λέοντος
και οι υπόλοιποι τα απομεινάρια.
Γιατί διαμαρτύρεστε; Σείς δεν είστε αυτοί, που ντροπιάσατε τις λέξεις;
Λέξεις καθαρές και άγιες στο παρελθόν.
Αλήθεια, παιδεία, πατρίδα, οικογένεια, πρότυπο, καθοδηγητής, δάσκαλος, ειλικρίνεια.
Σείς δεν είστε αυτοί που κλέψατε απ' τα παιδιά σας, δανεινιστήκατε από το μέλλον τους;
Σείς δεν είστε αυτοί που επαναστατήσατε χωρίς αιτίες για να κερδίσετε εντυπώσεις;
Τώρα ψάχνετε για τον υπεύθυνο ενώ θα έπρεπε να ψάχνετε για συνυπεύθυνους;

Γράφω αυτά, και ξέρω πως ουδείς ποτέ στη διάρκεια της ζωής μου δεν θα τα διαβάσει. Ποιός είμαι εγώ για να μου δώσουν σημασία, παρά μια φωνή στον άνεμο, εξ'άλλου; Ούτε κλέφτης, ούτε αδερφή, ούτε ξεπουλημένος είμαι για να πληρεί η φωνή μου τα όρια της τηλεοπτικής αιωνιότητας που καθορίζει την εποχή μας.
Η φωνή της αλήθειας είναι πιο εύκολο να ακουστεί από ζώα παρά από ανθρώπους και αυτοί που την παράγουν είναι τρισκατάρατοι, περιθωριοποιημένοι και επικίνδυνοι. Δυστυχώς, η μοναξιά που τις καρδιές μας βαραίνει, δεν αντικαθίσταται από την αίγλη και τη χάρη μιας καινής πια ιδεολογίας. Τί σημασία έχει εξ'άλλου;

Εδώ ακόμα και η έννοια "φιλία" είναι παρεξηγημένη, παραμορφωμένη, παρερμηνευμένη και διευθαρμένη από αυτούς οι οποίοι ποτέ, ούτε υπήρξαν φίλοι ούτε ποτέ είχαν εμπειρία φιλίας.

Κρίμα, γιατί γεννηθήκαμε λέοντες
και πεθαίνουμε σαν πρόβατα...